قصه ی غریبی است کربلا که هر بار می خوانیش تازه تر و داغ خیز تر است که تنها با گوش های عطش باید شنید و با گونه های خیس و لبان ترک بسته باز گفت .

قصه ی عشق است عاشورا نامکرر و تازه و تر و شور انگیز که هربار می شنوی پنجره ای تازه به تماشای انسان - انسان آرمانی و آسمانی - می گشاید و پلک ها را به ضیافت آفاقی آبی تر می خواند این مرثیه ی حماسه گون قصه ی سیب و عطش است  آمیزه ی نجابت سیب و صلابت عطش . هیچ کس نیست که فصلی از این کتاب را بخواند و همه ی فصول جان را به چهار فصل این حادثه نسپارد .

کربلا خواندنی ترین کتاب تاریخ است و باوری ترین فصل هستی انسان و شگفت ترین حادثه ای که زیر این آسمان آبی - سرخ و به شکوه اتفاق افتاده است .

کربلا عصاره ی همه ی زیبایی ها و عظمت هاست . چه می طلبیم که در کربلا نباشد ؟ عشق - ایمان - خدا - قرآن - زمین - آسمان - آیینه -  آفتاب - آب - مهتاب - و ....؟

این جا که می رسی فراوانی ایمان است و بی شماری ایثار و فداکاری و شور . این جا تقدیر انسان رقم خورده است و سرنوشت خوبی ها . هر چه گم شده داریم در کربلا ساخته است و پیش از آسمان حسین ......

هرکه خدا و خوبی می خواهد از کربلا ناگزیر است . هر که زیباترین روز خدا را می خواهد عاشورای حسین رو باید ادراک کند . این نوشته ها نیز بهانه ی درک این خوبی و زیبایی است و خوب تر آن که نگاه زیبای عاشورا آشنایتان - خوب تر و زیبا ترش کند . این نگاه را چشم به راهیم ....

 شبستانه

(دلم رابرایت مینویسم)

امشب همه ستاره ها به من نگاه میکنند.

امشب همه فرشته ها برای من آوازمیخوانند.

امشب از آسمان بزرگترم و ماه میتواند روی انگشتانم بنشیند.

امشب زمین یک گهواره کوچک است ومن با تکانهای آرام آن بین ازل و ابد در

رفت وآمدم.

امشب همه پنجره ها را باز می گذارم وهمه کوچه هارا به تماشا می نشینم به این

امید که یک بار دیگر عبور ترا ببینم.

امشب دلم را برایت می نویسم.می دانم نامه ام را حتی اگر در آخرین روز حیات

زمین به دستت برسد خواهی خواند.