صبح آمد...سلام

با سلام

اونایی که دوست دارن با گروه یک سبد ترانه همراه باشن

هر روز از ساعت ۶ تا ۸ صبح رادیو تجارت موج اف ام

ردیف ۲/۱۰۷

صبح آمد سلام رو گوش کنند.

سردبیر:رضا عزتی

گوینده:سعید پور محمودی

تهیه کننده:علیرضا محمدنیا

صبح آمد سلام

سلام ای غروب غریبانه ی دل                      سلام ای طلوع سحرگاه رفتن

سلام ای غم لحظه های جدایی                      خداحافظ ای شعر شب های روشن

خداحافظ ای شعر شب های روشن                خداحافظ ای قصه ی عاشقانه

خداحافظ ای آبی روشن عشق                       خداحافظ ای عطر شعر شبانه

خداحافظ ای همنشین همیشه                         خداحافظ ای داغ بر دل نشسته

تو تنها نمی مانی ای مانده بی من                   تو را می سپارم به دلهای خسته

تو را می سپارم به مینای مهتاب                    تو را می سپارم به دامان دریا

اگر شب نشینم اگر شب شکسته                     تو را می سپارم به رویای فردا

به شب می سپارم تو را تا نسوزد                   به دل می سپارم تو را تا نمیرد

اگر چشمه ی واژه از غم نخشکد                   اگر روزگار این صدا را نگیرد

خداحافظ ای برگ و بار دل من                    خداحافظ ای سایه سار همیشه

اگر سبز رفتی ، اگر زرد ماندم                     خداحافظ ای نوبهار همیشه

یک لحظه چشم باز می کنی... بهت جاده ای که به آخر رسیده قلبت رو در سینه فشار می ده.

پایان تمام قصه های بیداری شبانه... پایان یک آواز.. و پایان ترانه!..

   سخته...

      خیلی سخته...

اما اولین بار نیست که تو این نقطه رو حس می کنی و توی ناباوریش می شکنی. نقطه ی آخر...

عزیزترین چیز لبخند های کوچیک تو بود تو سیاهی شب... عزیز ترین چیز برق اشک های تو بود که از یک صدا شروع می شد و تا پژواک قلبت ادامه پیدا می کرد...

عزیزترین چیز حضور تو بود...

سبزِ سبز...

مثل شکفتن حضورت تو سیاهی...

اما حالا...

به اینجا که می رسی، واژه برای یک پایانِ عزیز ، کم میاد...

به اینجا که می رسی، باید تمام بودنهای من و تو ، توی چند واژه خلاصه بشه...

چی میشه گفت ؟ چی میشه نوشت ؟

ممنون ازت به خاطر حضور دلیت ، پای تمام قرارهای دلانمون تو دل شب.

ممنون ازت که قدم به قدم ، ترانه تا ترانه ، همراهمون بودی.

ممنون به خاطر این دوستی که تا همیشه پایداره بین دلامون...حتی اگر ...!

آخر این جاده رو با تمام آرزوهای خوب برای تو رها می کنم.

تو هم باز امشب، مثل هر شب برام دعا کن...

بهار می آید چه باشیم ... چه نباشیم...

یک سبدترانه پا برجاست... به حرمت تمام با هم بودنها... حتی بدون این گروه

دوستای گلم ! از طرف سردبیر برنامه از همتون تشکر می کنم.. به خاطر تمام دلگرمی هایی که توی این سه سال بهشون دادین... به خاطر تمام چیزهایی که گفتیم و نگفتیم اما هر دو می دونیم...

به امید اینکه دوباره یه جایی ، یه وقتی ، یه طوری ، دلامون با هم پیوند بخوره و تو دریای واژه حس کنیم که قشنگ ترین حس همدلیه...

ممنون و

تو را تا همیشه خدا نگهدار باشد.

پ.ن: یک سبدترانه توسط یک گروه جدید ادامه دارد.

و کلام آخر و همیشگی اینکه :

جهــــــان مســـخر آنهــاییست کــه بــه تســــخیر عشــــق در آمــده بــاشـــند.

یاعلی

قصه ی غریبی است کربلا که هر بار می خوانیش تازه تر و داغ خیز تر است که تنها با گوش های عطش باید شنید و با گونه های خیس و لبان ترک بسته باز گفت .

قصه ی عشق است عاشورا نامکرر و تازه و تر و شور انگیز که هربار می شنوی پنجره ای تازه به تماشای انسان - انسان آرمانی و آسمانی - می گشاید و پلک ها را به ضیافت آفاقی آبی تر می خواند این مرثیه ی حماسه گون قصه ی سیب و عطش است  آمیزه ی نجابت سیب و صلابت عطش . هیچ کس نیست که فصلی از این کتاب را بخواند و همه ی فصول جان را به چهار فصل این حادثه نسپارد .

کربلا خواندنی ترین کتاب تاریخ است و باوری ترین فصل هستی انسان و شگفت ترین حادثه ای که زیر این آسمان آبی - سرخ و به شکوه اتفاق افتاده است .

کربلا عصاره ی همه ی زیبایی ها و عظمت هاست . چه می طلبیم که در کربلا نباشد ؟ عشق - ایمان - خدا - قرآن - زمین - آسمان - آیینه -  آفتاب - آب - مهتاب - و ....؟

این جا که می رسی فراوانی ایمان است و بی شماری ایثار و فداکاری و شور . این جا تقدیر انسان رقم خورده است و سرنوشت خوبی ها . هر چه گم شده داریم در کربلا ساخته است و پیش از آسمان حسین ......

هرکه خدا و خوبی می خواهد از کربلا ناگزیر است . هر که زیباترین روز خدا را می خواهد عاشورای حسین رو باید ادراک کند . این نوشته ها نیز بهانه ی درک این خوبی و زیبایی است و خوب تر آن که نگاه زیبای عاشورا آشنایتان - خوب تر و زیبا ترش کند . این نگاه را چشم به راهیم ....

 شبستانه

(دلم رابرایت مینویسم)

امشب همه ستاره ها به من نگاه میکنند.

امشب همه فرشته ها برای من آوازمیخوانند.

امشب از آسمان بزرگترم و ماه میتواند روی انگشتانم بنشیند.

امشب زمین یک گهواره کوچک است ومن با تکانهای آرام آن بین ازل و ابد در

رفت وآمدم.

امشب همه پنجره ها را باز می گذارم وهمه کوچه هارا به تماشا می نشینم به این

امید که یک بار دیگر عبور ترا ببینم.

امشب دلم را برایت می نویسم.می دانم نامه ام را حتی اگر در آخرین روز حیات

زمین به دستت برسد خواهی خواند.

عیــــــــد سعیــــــــد قــــــــــــربان بــر شمــــــــا مبـــــــارک .

شـب یلــداتون قشـــــنگ